به  دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان خوش آمدید. 

9:10:30 PM 1396 / 08 / 27
 
 
اخبار پایگاه بسیج برادران

برکات ماه مبارک رمضان

«ماه رمضان» ، آغاز تجدید حیات معنوىِ انسان در عالم انسانیّت است.

ویژگى ها و برکات ماه رمضان

ماه رمضان ، ویژگى هاى مهمّى دارد که ریشه برکات بزرگ این ماه و پایه نعمت هاى بى شمار آن هستند .

 شُکوه ، عظمت و برکات مادّى و معنوى اى که از این ماه ، نصیب اهل ایمان مى شود ، از نگاه احادیث اسلامى ، قابل توصیف نیستند و اگر مسلمانان شناخت درستى از برکات این ماه بافضیلت داشتند و مواهب و دستاوردهاى بزرگ آن را مى دانستند ، آرزو مى کردند که سراسر سال ، رمضان باشد . حدیث پیامبر خدا در این مورد ، چنین است :

لَو یَعلَمُ العِبادُ ما فى رَمَضانَ ، لَتَمَنَّت أن یَکُونَ رَمَضانُ سَنَةً ؛

اگر بندگان بدانند که در رمضان ، چه [نعمت ها و آثارى ]هست ، آرزو مى کنند که رمضان ، یک سال باشد .

از میان ویژگى هاى فراوانى که این ماه دارد ، به اختصار به دو نمونه ـ به خاطر اهمّیتى که دارند ـ اشاره مى کنیم و یادآور مى شویم که این کتاب ، در واقع ، شرح و تفصیل همین دو ویژگى است :

۱ . آغاز سال

از ویژگى هاى مهمّ ماه رمضان ، که در روایات اهل بیت علیهم السلام بر آن تأکید شده ، این است که این ماه ، آغاز سال است . در پرتو این نکته ، دو سؤال پیش مى آید :

 اوّل . معناى «آغاز» سال و مقصود از آن چیست؟

 دوم . عرب ها ، «محرّم» را آغاز سال قرار داده اند و سنّت آنان ، هم اکنون نیز بر این جارى است ؛ که محرّم را آغاز رسمى سال هجرى مى شمارند . با این همه ، چرا در روایات اسلامى ، ماه رمضان به عنوان آغاز سال ، شناخته شده است؟

 سیّد ابن طاووس (م ۶۶۴ ق) در این زمینه مى نویسد :

 بدان که من روایات را درباره این که «محرّم ، آغاز سال است یا ماه رمضان؟» مختلف یافتم ؛ لیکن آنچه از عمل علماى بزرگ و معتبرمان و تألیفات علماى گذشته دریافتم ، این است که به طور مشخّص ، آغاز سال ، «ماه رمضان» است . شاید ماه روزه (رمضان) ، آغاز سال در مورد عبادات اسلامى است و محرّم ، آغاز سال در مورد تاریخ ها و کارهاى مهمّ مردم .

 لیکن ما به روایتى برنخوردیم که محرّم را آغاز سال بدانند . از این رو ، آنچه در سخن سیّد ابن طاووس درباره تعارض میان دو دسته روایات (که برخى ، آغاز سال را محرّم و برخى ماه رمضان مى دانند) آمده است ، درست به نظر نمى رسد .

 آرى ، طبق گفته علاّمه مجلسى ، مشهور میان عرب ها ، آن است که آغاز سالشان «محرّم» است؛ امّا این که چرا روایات اهل بیت علیهم السلام با این سنّت جارىِ عرب ها مخالفت کرده و «ماه رمضان» را آغاز سال دانسته اند ، پس از روشن شدن معناى «آغاز سال» ، روشن مى شود .

معناى آغاز سال

ظاهرا «آغاز سال» معناى حقیقى ندارد ، بدین معنا که شروع زمان به صورت تکوینى ، لحظه خاصّى ندارد تا تنها همان لحظه ، آغاز سال به شمار آید و نه لحظات دیگر . به نظر مى رسد که این «آغاز» ، از جمله امور اعتبارى است که در پى تنوّع و تعدّد اعتبارها ، معانى گوناگونى مى یابد .

 با این حساب ، هر روزى به اعتبارى خاص مى تواند آغاز سال یا پایان آن باشد و آنچه میان اقوام مختلف به عنوان آغاز سالشان وجود دارد و با هم مختلف است ، این گونه تفسیر مى شود . به عنوان نمونه ، ایرانیان باستان ، نخستین روز از ماه فروردین (برابر با ۲۱ مارس میلادى) را آغاز سال ، برگزیده و آن را عید شمرده اند و این سنّت ، هنوز هم دایر است ، در حالى که عرب ها ، روز اوّل محرّم را آغاز سال خود دانسته اند و مسیحیان نیز روز میلاد حضرت مسیح علیه السلام را آغاز سالشان قرار داده اند .

آغاز سال و تجدید حیات معنوى

وقتى مفهوم «آغاز سال» را در پرتو فرهنگ اسلامى بررسى مى کنیم ، چنین مى یابیم که این پدیده ، به اعتبارهاى گوناگونى وابسته است . برخى از متون دینى تأکید دارند که ماه رمضان ، آغاز سال است ؛ برخى از آنها «شب قدر» را آغاز سال

 دانسته اند ؛ و برخى نیز «عید فطر» را اوّل سال ، تعیین کرده اند .

 همچنان که آغاز فروردین ، شروع سال طبیعى است (چون در این هنگام ، زمین ، جامه نو مى پوشد و درختان ، سبز مى شوند) ، ماه رمضان هم آغاز سال انسانیّت از نگاه اسلام است؛ چرا که در این ماه عزیز ، حیات معنوىِ اهل سیر و سلوک ، تجدید مى شود و آنان که در مسیر حرکت به سوى کمال مطلق اند ، جانشان شکوفا شده ، آماده دیدار خداوند مى شوند .

 از این رو ، مى توان گفت که «فروردین» ، آغاز تجدید حیات مادّى براى گیاهان در دنیاى طبیعت و «ماه رمضان» ، آغاز تجدید حیات معنوىِ انسان در عالم انسانیّت است .

 امّا روایتى که «شب قدر» را آغاز سال مى داند ، به این اعتبار است که آن شب ، آغاز سالِ تقدیر است و همه مقدّرات یک سال ، در آن رقم زده مى شود .

 روایتى هم که «عید فطر» را آغاز سال مى شمارد ، به این اعتبار است که آن روز ، اوّلین روز سالى است که خوردن و نوشیدن در آن حلال مى شود ـ آن گونه که در متن روایت ، تصریح شده است ـ و یا براى این است که عید فطر ، آغاز دور تازه اى از زندگى انسان و از سرگیرى اعمال است ، پس از این که گناهانش در کوره گداخته روزه ذوب گردیده و از پرونده اعمالش کاملاً زدوده و ریشه کن شده اند .

۲ . میهمانى الهى

دومین ویژگى برجسته اى که در فضاى این ماه بافضیلت جلوه گر است ، وجود زمینه ها و ظرفیت هایى است که براى میهمانى خداى سبحان فراهم آمده اند ، آن گونه که پیامبر خدا در توصیف این ویژگى فرمود :

هُوَ شَهرٌ دُعیتُم فیهِ إلى ضِیافَةِ اللّهِ ، وَ جُعِلتُم فیهِ مِن أهلِ کَرامَةِ اللّهِ ؛

ماهى است که در آن به میهمانى خدا دعوت گشته اید و از اهل کرامت خدا قرار داده شده اید .

در حقیقت ، این ویژگى ، ریشه ویژگى اوّل ، بلکه سرچشمه همه ویژگى ها و برکات این ماه مبارک است . به عبارت دیگر ، مى توان گفت که میهمانى الهى در این مقطع زمانى ، و غذاهاى معنوى ویژه اى که خداوند براى پذیرایى از میهمانانش در چنین ضیافتى فراهم ساخته است ، ریشه تحوّلات ژرف معنوى اى است که در این ماه بافضیلت ، بر زندگى انسان سایه مى افکنند ، و سفره اى است گسترده براى همگان که هر کس ، مى تواند از برکات بى شمار آن برخوردار شود .

ساعت : 10:27 -  روز  : شنبه  - 5 /  4 / 1395 /  شماره خبر : 32 / تعداد نمايش :59

درج نظر بینندگان نظرات کاربران فایل مرتبط
  درج نظر بينندگان خبر :

نام:   
ایمیل:  
نظر:    

  نظرات كاربران: